GELUK

In de afgelopen 5 jaar heb ik veel meegemaakt en veel gedaan. Voor wie er nog niet van op de hoogte is, zal ik het in het kort vertellen. In 2015 begon ik met lezingen geven. Kriskros door heel Nederland. Elke opdracht nam ik aan om naamsbekendheid te krijgen. Ook maakte ik een introductiefilmpje om meer kracht te geven bij mijn lezingen. Wie is Sun-Mi? En toen gebeurde er iets wat niemand zag aankomen. Mijn vader overleed plotseling. Mijn wereld stond stil en de emotionele verwerking begon. Ik deed een fotoshoot die ik misschien wel iets te te snel deed na het overlijden. Na 4 maanden pakte ik langzaam weer mijn lezingen op. Ik schreef een tweede boek. Bracht het uit zónder uitgeverij. Dus met mijn eigen redactieteam heb ik het boek uitgebracht. Daaraan vast zat een boekpresentatie. Dat was een super groot en besloten knalfeest wat ikzelf tot in de puntjes heb geregeld. Een half jaar erna had ik mijn eerste zakenreis naar Curaçao. Als motivational speaker zonder stem gaf ik mijn lezing op het Caribbean Spinal Cord Injury Congress 2018. Een vliegreis voor mij erheen is niet niks. 6 keer overgetild en in en gewone vliegtuigstoel zitten. Ondanks de lichamelijke zware reis deed ik het wel. Mijn haarziekte verwerken. Mijn mini-docu zelf bedacht, uitgedacht én met hulp gemaakt. Het leren praten heeft ook veel impact op mijn leven. 17 jaar in stilte geleefd en sinds december 2018 ontdekte ik dat ik meer kon met mijn stem. Het kost(te) mij veel zweet, soms tranen, energie, wilskracht en doorzettingsvermogen. Ik ging maar door en door. Ik nam wel wat rust, maar blijkbaar niet genoeg. Dit alles heeft er toe geleid dat ik extreem oververmoeid was. Ik had nergens meer zin in. Ik dacht: wat is dit? Omdat ik het één en ander wilde uitsluiten voor mezelf heb ik ter controle mijn bloed laten prikken. Zoals gedacht was de uitslag goed en er waren geen afwijkingen. Wat ik al dacht: mijn lichaam floot mij terug. In de afgelopen jaren ging ik maar door en door. Ik wilde het allemaal zo graag. Afgelopen tijd heb ik streng mezelf aangesproken: ‘Er is máár 1 Sun-Mi Venema wees er zuinig op. Ga niet door, stel grenzen en denk aan jezelf.’ Ik heb echt volledige rust genomen. Lichamelijk, maar ook geestelijk. Al mijn afspraken afgezegd. Ik was na 2 uurtjes boodschappen doen al bekaf. 10 dagen (bed) rust gehouden en langzaam opgebouwd naar het opzitten in de rolstoel. En eerlijk, het heeft mij nu al zoveel goeds gedaan. Nu we in de Corona crisis zitten en gedwongen thuis zitten, kan ik mij nog meer richten op mijn rust. Lieve mensen, maak jullie alsjeblieft geen zorgen: het gaat weer de goede kant op!

Ik besef mij wel dat ik gelukkig mens ben. Ook al ben ik even afwezig door bijvoorbeeld mijn extreme moeheid of door welke omstandigheid ook. Ik weet dat familie, vrienden en (dierbare) mensen van mij houden, mij steunen, supporten, liefde geven. Die als een huis achter mij staan en waarop ik kan terugvallen. In goede, maar zeker ook de slechte tijden. Helaas hebben dat niet alle mensen en dat vind ik echt heel erg. Ik zag een interview met de DJ en of rapper Bizzy. In de verschrikkelijke tijden van de Corona crisis chillt hij het dik. Na kaolo veel shows laat hij 2 dikke villa’s bouwen op Bali. Onderstreepte tekst zijn zijn eigen woorden. Ik zag laatst een trailer over de documentaire van de rapper Boef: Gewoon Boef. De kwetsbare vraag: ben jij gelukkig? Antwoordde hij nee op. Zeker niet.

Je bent jong. Je hebt alles. Werk, geld, de mooiste auto’s, de duurste vakanties, villa’s alles wat je hart begeert.

Vooral in deze tijd dat we over ons leven na kunnen denken. De bewustwording van het leven. Is er daarin dan ook sprake van geluk?

Tot de volgende keer.

Groetjes Sun-Mi.