EEN NIEUW JAAR

Bedenk dat je een boek voor je hebt, maar er is géén letter op alle bladzijden geschreven. Je kunt het invullen naar jou wens en alles wat op jou pad komt. Nieuwe dromen. Nieuwe ontwikkelingen.
Ik ben uitgerust (alhoewel haha)
en kan er weer fris tegenaan dit jaar. Binnenkort geef ik een minor Storytelling in de communicatie en business studie. Een hele andere richting dan ik gewend ben, maar het blijft mooi en inspirerend, zoals voorgaande jaren. Studiepunten geven aan de studenten.
Ook mooi te zien dat ‘mijn’ studenten van de voorgaande jaren geslaagd zijn voor de communicatie en business studie en zich ontwikkelen in het (zaken) leven. Waar ik ook blij mee ben is, dat er een docente bij zal zijn die specifiek lessen geeft over ‘persoonlijk leiderschap.’ Hieronder een reactie van haar:.

‘Een gastcollege georganiseerd met Sun-Mi Venema. Jee, wat ben ik onder de indruk van haar verhaal. Sun-Mi was een superenergiek meisje dat met de Backstreet boys meezong, net als ik, vroeger. Ze ging -net als ik- studeren en avondjes uit toen ze ouder werd. Totdat ze plotseling werd getroffen door een ziekte die maakte dat ze niet meer kon praten en amper bewegen. Haar hersens zijn intact. Ze is gewoon net zoals ik. Alleen zo kan ze niets doen. Ze kan niet meer praten. Ze kan niet meer dansen. Zo heftig en tegelijkertijd zo inspirerend. Over persoonlijk leiderschap gesproken. Tjee, wat kan Sun-Mi veel! Ze heeft twee boeken geschreven (met 1 vinger die ze nog kan bewegen-getypt), ze geeft gastcolleges en inspireert 100en mensen over de hele wereld met haar verhaal. Ik kan alleen maar diep respect hebben voor hoe ze haar leven heeft herpakt. En diep dankbaar zijn voor het leven wat mij gegunt is. Wij zijn zo krachtig. Sun-Mi is zo krachtig. Je kan zoveel bereiken. Als je de moed hebt en lieve mensen om je heen hebt is er zoveel mogelijk. En als je gezond bent dit alles x 10. Dus vanaf nu neem ik een voorbeeld aan Sun-Mi. Ben ik geïnspireerd door haar levenskracht. Zie ik nu ineens 1000 mogelijkheden in wat ik zou kunnen doen.  Maar bovenal ben ik intens en diep dankbaar voor het leven wat ik mag leiden. Dankbaar to the max dus. Een dikke knuffel voor jou Sun-Mi.’

Ik zie er naar uit de docent van de minor weer te ontmoeten. En benieuwd naar de studenten.

 

Ook merkte ik eind vorig jaar dat ik meer klanken en mondbewegingen kon maken. En bewust ook. Het begon ineens dat ik onbewust SORRY zei. Toen dacht ik: fok it ik probeer het gewoon. En langzaam begonnen er namen van familie en vrienden. Tellen, het alfabet en kleine woorden. Onverstaanbaar voor een buitenstaander, maar als je goed naar mijn klank luistert en naar mijn mondbewegingen kijkt hoor je het echt wel. Dus de stap naar logopedie is gezet. Al zijn het maar een klein aantal woorden. Elke vooruitgang is een stap, hoe klein ook. Voor mij een overwinning.

Kortom genoeg mooie vooruitzichten dit jaar.

Volg je dromen, hart en eigen pad.
True beauty comes from within!

 

Tot de volgende keer.

Groetjes Sun-Mi.