Maandelijks archief: februari 2018

ROLSTOELBANDEN

Iedereen die mij volgt, weet inmiddels watvoor strijd ik heb met deze rolstoel waar ik in zit. Voor de mensen die niet weten wat ik bedoel, even een kleine uitleg. Deze elektrische rolstoel stamt uit april 2010 en heeft veel (gevaarlijke) mankementen. De orthese (de kuip waar ik in zit) die op mijn rolstoel is bevestigd, is niet naar mijn lichaam gemaakt. Ook al beweert men van wel. Ik word scheef getrokken waardoor de scoliose die ik al heb, steeds meer verergerd. Ik moet continu mijn romp recht duwen. Ik ondervind rugklachten gepaard met zenuwpijn. Laat staan de mensen die mij tegen werken.

Vorig jaar december (wat klinkt dat lang geleden) ondervond ik dat ik veel slipte met de rolstoelbanden waardoor ik ook moeite had met keren. Hoever ik ook mijn joystick draaide, ik bleef maar slippen.  Er zat geen profiel meer op de voorbanden waardoor ik geen grip had. Door de feestdagen was het erg druk bij ‘’ Meyra de rolstoeldokter’’ en ze vonden dat het niet urgent was.

Ik ging op een regenachtige dag met de rolstoeltaxi. Mijn rolstoelbanden waren glad door de regen. Ik moest recht staan en keren van de chauffeur. Hij keek niet erg vrolijk en hij leek wel een tikkeltje geërgerd dat ik niet goed kon keren en slipte. Doordat ik geen grip had, raakte ik de stoelen aan de zijkant. De geërgerde en chagrijnige chauffeur stond te springen en te wijzen: ‘Mevrouw Venema schade, schade.’ Woest liep hij de bus uit en stapte voorin weer naar binnen om mijn rolstoel verder te vergrendelen.  ‘Ik ga dit melden mevrouw Venema.’ Ik dacht: je doet maar. Het moment dat ik eruit reed, zag ik geen schrammetje schade. Moest ik eens gaan zeuren over chauffeurs die mijn werkblad scheef duwen omdat ze erop leunen?

Ik heb één maand zo moeten rondrijden. Want vorige week zijn mijn rolstoelbanden pas vernieuwd. Wel jammer dat het zolang duurde. Hierdoor is een situatie ontstaan die eigenlijk niet nodig was.

Tot de volgende keer.

Groetjes Sun-Mi.