Maandelijks archief: april 2017

LENTE

Allereerst mijn excuses dat mijn blog wat vertraging opliep. Door wat omstandigheden kon ik er weinig aan doen. Sorry voor het ongemak.

De temperaturen zijn nu wel aangenaam, de vogeltjes hoor je fluiten, de bloemetjes in de wei zie je groeien of lekker op een terrasje zitten. Iedereen is vrolijk!

Ik had al een tijdje aan mijn tweede boek gewerkt. Ik deed mijn best er meer vorm aan te geven. Normaal ben ik verkleeft met mijn telefoon maar nu was ik dat met mijn computer. Drie weken lang letters verschuiven. Ik werd er langzamerhand scheel van. Bij wijze van spreken. Ik moest er even tussenuit. Ik wilde graag naar een Surinaams feest waar een vriendin van mij ,die als DJ werkte, plaatjes draaide. Helaas kon niemand mee omdat er in Zaandam ook een leuk en groot feest was. En natuurlijk werd eind maart de klok één uur vooruit gezet. De zomertijd ging in. Bij de gedachte werd ik al moe. Ik dacht één uur minder slaap. Maar aan de andere kant wel  langer licht. Voor de meeste mensen een verademing.

Ik besloot de volgende dag naar een vriend te gaan om gezellig te lunchen. We hadden goed gepraat en erg veel gelachen. Dat was misschien ook wel leuker dan dat Surinaamse feest?!

Het was heerlijk warm lente weer. Met een maximum temperatuur van twintig graden. Dat was te merken. Ik was gezellig in de tuin bij mijn moeder en mijn zusje. Er liepen allemaal voorbijgangers langs de voortuin en ze zeiden ons gedag. Zo ook een ouder echtpaar ,waar de man van in de rolstoel zat en zijn vrouw duwde hem. Verlegen kwam zij met haar man de tuin in en ze vroeg aan mijn moeder terwijl ze naar mij wees: hoe komt zij bij u? Maakt zij gebruik van vervoer of komt zij gewoon met haar rolstoel bij u? Met grote ogen keek ik mijn zusje aan. Het is dat mijn spraakcomputer in de schaduw achter mij stond. Anders had ik gezegd: mevrouw ik zit hier. Ik vond het wel raar dat ze juist over mij heen praatte en deed alsof ik er niet was. Ze had immers zelf een man in de rolstoel. Dan zou je beter moeten weten denk ik dan.

Binnenkort weer heerlijk op een terrasje zitten of in mijn tuin. In mijn befaamde tuin waar ik in de zon geniet van mijn muziek, mijn lesprogramma’s en mijn verhalen bedenk. Tenminste als het lekker weer is. Laat de lente en de zomer nu maar echt beginnen want je weet nooit wat dat je gaat brengen in je leven.

Tot de volgende keer.

Groetjes Sun-Mi.

©